A videoconferencia na educación

A entrada anterior estaba dedicada ás TIC e ás súas vantaxes e desvantaxes á hora de aplicalas á educación. Pois ben, a videoconferencia é un recurso que temos ao noso dispor e que rara vez se emprega na educación secundaria. Na universidade comezan a ser frecuentes as titorías por videoconferencia e nas empresas é moi habitual que se realicen as reunións por medio deste recurso, xa que reunir con frecuencia aos directivos das distintas filiais dunha multinacional nun mesmo lugar suporía un gasto innecesario.

Nos centros educativos, a videoconferencia, ademais de ser útil para resolver dúbidas por medio dunha titoría, tamén ten outras aplicacións para a ensinanza de linguas estranxeiras. Algunhas ferramentas como Skype ou Hangouts poden ser útiles para facer un intercambio lingüístico co alumnado dun instituto anglosaxón por exemplo. Desta forma, o alumnado pode verse implicado nunha situación real, na que se está a traballar a espontaneidade e a necesidade de que exista unha comunicación ou entendemento por riba da corrección gramatical.

Este exemplo de videoconferencia permitiría ademais ver as dificultades reais que presenta unha situación deste tipo, xa que para o alumnado non é o mesmo escoitar un listening adaptado ao nivel corresponde e unha situación de comunicación real. A pronuncia e as expresións que utilizarán os falantes nativos son reais e o noso alumnado pode afacerse a entendelas e esforzarse por responder a elas. Por outra banda, se os oíntes ingleses entenden ou non entenden o que din os nosos alumnos, estes terán un feedback máis real que o do docente sobre que fan mal ou por que non logran comunicarse.